Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους

Την τελευταία εβδομάδα η ελληνική κοινωνία με αφορμή το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου έχει γίνει μάρτυρας ενός ακραίου σκηνικού πόλωσης. Από το πρωί μέχρι το βράδυ τα συστημικά ΜΜΕ, μαζί με όλο το παλιό πολιτικό κατεστημένο, μεγάλες επιχειρήσεις και κάθε λογής περσόνα έχουν εξαπολύσει μιας απίστευτης κλίμακας τρομοκρατία ώστε να κάμψουν την βούληση ενός περήφανου λαού που έχει αποφασίσει να πει ένα μεγάλο "ΌΧΙ" στα μνημόνια και τους εκβιασμούς των ΕΕ - ΔΝΤ.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, το πιο σημαντικό στοιχείο που μπήκε στην ημερήσια διάταξη και πέτυχε αυτό το δημοψήφισμα είναι ότι έκανε περισσότερο εμφανείς από ποτέ τις κοινωνικές αντιθέσεις. Όταν σύσσωμα τα αφεντικά εκβιάζουν καθημερινά ότι αν δεν βγει το "ΝΑΙ" και φύγουμε από ευρώ/ΕΕ, οι εργαζόμενοι θα απολυθούν, θα μειωθούν μισθοί συντάξεις, θα κουρευτούν καταθέσεις κλπ, οι από κάτω δεν μπορούν παρά να καταλάβουν ότι τα συμφέροντά τους βρίσκονται στην απέναντι όχθη. Δεν ζούμε έναν νέο "εθνικό διχασμό" αλλά είμαστε στο μέσο ενός αδυσώπητου ταξικού πολέμου.

Σε αυτήν την συγκυρία αποφάσισαν να μιλήσουν και οι καθηγητές της Νομικής ΔΠΘ. Θετικό θα μπορούσε να πει κανείς που μετά από 5 χρόνια σιωπής στην πλειοψηφία τους αποφάσισαν να μιλήσουν. Ωστόσο αυτό που βρήκαν να πουν ύστερα από τόσα χρόνια, δεν είναι κάτι για την κατάσταση της ελληνικής παιδείας που υποχρηματοδοτείται συστηματικά. Δεν είναι κάτι για την ανεργία που στην νεολαία φτάνει 50 %. Δεν είναι κάτι για τις αυτοκτονίες στα χρόνια των μνημονίων. Δεν είναι κάτι για τις ουρές στα συσσίτια και στον ΟΑΕΔ. Δεν είναι κάτι για την καταστροφή του περιβάλλοντος στις Σκουριές. Δεν είναι για τους φοιτητές που αναγκάζονται να εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα με τις σπουδές τους.

Μίλησαν για να καλέσουν τον λαό να ψηφίσει "ΝΑΙ" για να μην "διακινδυνεύσουμε την ευημερία και την ομαλότητα της χώρας" η οποία θα εξασφαλιστεί μόνο μέσα από την παραμονή στο Ευρώ και την ΕΕ την ίδια στιγμή που είναι οι κύριοι υπαίτιοι για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία.

Κύριοι συνάδελφοι δεν ξέρουμε αν στα μεγάλα δικηγορικά σας γραφεία έχει φτάσει ακόμα η φτώχεια και η εξαθλίωση ή στερηθήκατε λίγο από το παντεσπάνι σας. Δεν ξέρουμε τι πτυχία, διδακτορικά, διατριβές έχει ο καθένας σας ή πόσες βιβλιοθήκες στο σπίτι του και πόσες συμμετοχές σε διεθνή συνέδρια

Αλλά αυτήν την Κυριακή ο λαός θα σας γράψει στα αρχίδια του !